Blue Flower

Productinformatie Propoliscreme/propoliszalf

 

Propoliscreme kan goed gebruikt worden bij wondjes en eczemen. De creme kan tevens bloedingen stelpen, is pijnverdrijvend, stimuleert in hoge mate de groei van nieuw weefsel en is desinfecterend.
Gebruik: de creme in dunne laagjes aanbrengen en licht insmeren. Bij wonden kan de creme op het gaasje of de pleister aangebracht worden.

Propoliszalf is een vrij vette zalf op basis van bijenwas waarin o.a. propolis is opgenomen. Zalf bevat geen water en werkt hierdoor zeer beschermend voor de huid. Creme daarentegen bevat wel wat water en voelt hierdoor minder vet aan. Propoliszalf is evenals de creme zeer geschikt voor verschillende huidaandoeningen. Propoliszalf is zeer geschikt voor met name eczeem. Eczeem is een verzamelnaam voor een aantal verschillende huidaandoeningen die gepaard gaan met roodheid en schilfering van de huid, met pukkeltjes, blaasjes of korstjes. Meestal is er ook jeuk. Eczeem reageert zeer goed op behandeling met propolis zalf.

Een op de 2000 mensen is allergisch voor propolis, of je wel of niet allergisch voor propolis bent kun je alleen zelf vaststellen. Dit kun je zonder risico doen door een beetje propoliszalf of -druppels op je bovenarm of pols te smeren. Ontstaat er na enkele uren een rode jeukende vlek dan ben je allergisch en kun je propolis beter niet gebruiken.

 

  • Wat is propolis ? Het woord stamt uit het Grieks en betekent: 'voor de stad' of 'voor het volk'. De bijen halen van de knoppen van bomen en heesters een harsachtige substantie. Door de bijen worden daar bij de verwerking via kauwen en bijenspeeksel stoffen aan toegevoegd. Het daarna ontstane product noemen wij 'propolis'. In ruwe propolis bevinden zich de volgende stoffen: 55% harsen, 30% was, 10% etherische oliën, 5% stuifmeel en daarnaast nog zeer veel soorten sporen, vitaminen en mineralen. In gezuiverde propolis bevinden zich de volgende bestanddelen: etherische oliën, flavonoïden, lipoïden, eiwitten, suikers, vitaminen en mineralen.

    De eerste twee genoemde stoffen zijn in propolis ruim aanwezig. Daaraan wordt merendeels de geneeskrachtige werking van propolis toegeschreven, vooral aan de flavonoïden (meer dan 25 soorten). De overige stoffen zijn aantoonbaar, maar in zeer geringe hoeveelheden, waardoor er wordt verondersteld dat deze nauwelijks invloeden kunnen hebben. Vitaminen (circa 8 soorten) zijn bijvoorbeeld zo gering aanwezig, dat voor de dagelijks noodzakelijke hoeveelheid 100 tot 1000 gram propolis per dag zou moeten worden gebruikt als er geen andere bronnen waren. Ook suikers komen in zeer geringe hoeveelheden voor. Het betreft: fructose, glucose, gulose, ramnose, sacharose, sorbitol en talose. Propolis is een bijenproduct. Voor bijen is honing de energiebron. De aanwezigheid van enige suikers is dus niet vreemd. De uitermate geringe hoeveelheden kunnen echter nauwelijks enige invloed hebben.

    Aan propolis kunnen de volgende werkingen worden toegeschreven:
  • anti-bacteriële werking, doordat het bacteriën doodt of hun groei remt;
  • anti-virale werking door groeiremming van virussen;
  • remt de groei van schimmels;
  • versterkt de werking van antibiotica en remt ontstekingsreacties;
  • werkt anti-reumatisch;
  • remt slagaderverkalking en trombose, werkt waarschijnlijk bloedverdunnend en stimuleert de bloeddoorstroming;
  • werkt tegen pijn en jeuk en is anti-allergisch;
  • stimuleert de afweer van het lichaam tegen infecties;
  • krampstillende werking op de darmspieren en stimuleert de galafvloed;
  • versterkt de werking van vitamine C.